Tetanus

Bij tetanus dringt de bacterie Clostridium tetani het lichaam van het paard binnen. Deze bacterie produceert een gifstof dat de zenuwbanen van het paard aantast en spieren verkrampt. Paarden met een diepe wond hebben de meeste kans op een infectie met tetanus omdat de wond een prima omgeving is voor de bacterie om zich te vermeerderen.

Tetanus is te herkennen aan diverse symptomen. Het begint met het stevig op elkaar klemmen van de kaak (kaakklem). Daarna volgt er stijfheid van het hoofd, hals en de benen. Voorkom dat het paard om kan vallen en zichzelf kan verwonden. Ook het derde ooglid blijft duidelijk staan. Tevens worden de spieren die verantwoordelijk zijn voor de ademhaling, de middenrif en de tussenribspieren aangetast wat kan leiden tot benauwdheid en zelfs verstikking.

De zwaarte van tetanus is afhankelijk van de mate van besmetting, de hoeveelheid gifstof in het lichaam en het punt van starten met de behandeling. Als duidelijk is waar de plaats van de wond is dan kan die behandeld worden. Het toedienen van antibiotica is alleen zinvol en een heel vroeg stadium. Het paard heeft baat bij een rustige, donkere stal. Wanneer je er op tijd bij bent kan het paard antitoxine krijgen, wat zorgt voor het neutraliseren van gifstoffen die nog niet in de zenuwbaan terecht zijn gekomen. Vaak kunnen paarden met tetanus niet zelf meer eten en drinken. Voeding en vocht moeten dan via een maagsonde toegediend worden.

Tip: Paarden kunnen worden geënt om tetanus te voorkomen. Dit enten is zeer belangrijk. De enting voor tetanus zit vaak bij de enting tegen influenza in.