Bij een paard met white line disease (ook wel Wittelijnziekte genoemd) komt de hoornwand los van de het levende gedeelte van de hoef, doordat de witte lijn wordt afgebroken door bacteriën en schimmels. Hierdoor kunnen holtes ontstaan. De witte lijn zorgt voor de verbinding van de hoornwand met het levende gedeelte. Wanneer de onderkant van de hoef is geraspt, is de witte lijn te herkennen als een witte/lichtgele lijn in de hoef. De bacteriën en schimmels kunnen de witte lijn pas binnendringen wanneer deze beschadigd is. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren doordat het paard op iets scherps is gestapt of door een nagel van een hoefijzer.
Ook paarden die hoefbevangen zijn (geweest), hebben een grotere kans op het krijgen van White line disease. Hoefbevangenheid zorgt ervoor dat er in het gebied van de witte lijn veranderingen optreden in de weefsels in de hoef.
Ook paarden die hoefbevangen zijn (geweest), hebben een grotere kans op het krijgen van White line disease. Hoefbevangenheid zorgt ervoor dat er in het gebied van de witte lijn veranderingen optreden in de weefsels in de hoef.
Een symptoom van White line disease is dat de witte lijn niet meer de witte/lichtgele kleur heeft, er zitten donkere plekken in de witte lijn. Ook kunnen delen van de witte lijn er brokkelig en/of korrelig uitzien. Stukken van de hoornwand kunnen tevens afbreken.
Ook het kreupel lopen van een paard kan een symptoom zijn van White line disease. In de beginfase van de aandoening zal dit over het algemeen nog niet direct het geval zijn, maar wanneer er grotere delen zijn aangetast zal het paard er meer last van hebben. Bij een zeer ernstige vorm van White line disease bestaat de kans dat het hoefbeen verzakt.
Paarden met White line disease hebben relatief gezien vaak een hoefzweer door de bacteriën en het vuil, welke zich ophopen in de holtes/beschadigingen.
Ook het kreupel lopen van een paard kan een symptoom zijn van White line disease. In de beginfase van de aandoening zal dit over het algemeen nog niet direct het geval zijn, maar wanneer er grotere delen zijn aangetast zal het paard er meer last van hebben. Bij een zeer ernstige vorm van White line disease bestaat de kans dat het hoefbeen verzakt.
Paarden met White line disease hebben relatief gezien vaak een hoefzweer door de bacteriën en het vuil, welke zich ophopen in de holtes/beschadigingen.
De behandeling van White line disease bestaat uit het weghalen van het aangetaste hoorn. Je paard kan daarna op speciaal beslag worden gezet om de hoef stevigheid te geven. Het genezen van White line disease kan in bepaalde gevallen, afhankelijk van de ernst van de aandoening, een lange tijd in beslag nemen. Vanuit de kroonrand zal de hoornwand zich weer opnieuw moeten hechten aan het levende deel van de hoef.
Er zijn een aantal maatregelen die je kunt nemen om de kans op het ontstaan van White line disease te verkleinen. Zorg voor een goede verzorging, zoals dagelijks uitkrabben, op tijd naar de hoefsmid en je paard voldoende beweging geven. Controleer de hoeven dagelijks op afwijkende structuren en kleuren. Natuurlijk is een schone en droge stal altijd belangrijk bij het voorkomen van hoefproblemen.
Vermoed jij White line disease bij je paard? Raadpleeg dan zo snel mogelijk een dierenarts. Hoe eerder het wordt opgemerkt, hoe beter de kans op volledig herstel is.